پایگاه خبری تحلیلی عصر ما
  • کد خبر : 81967
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۷ بهمن, ۱۳۹۶ - ۰۳:۲۴
  •   

    مواظب رگ گردنتان باشید!

    در مقایسه بین نظامهای سنتی و مدرن میتوان گفت که مدرنیسم بیش از نظام سنتی انسان ناراضی ایجاد میکند، و در این نظام رضایت باطنی افراد، کمتر به چشم میخورد.من نمیدانم که سیستم حاکمیتی ما، در حاضر در کدام الگو قابل تعریف است، اما آنچه به ظاهر قابل رویت است اینست که هنوز پرنده های […]

    در مقایسه بین نظامهای سنتی و مدرن میتوان گفت که مدرنیسم بیش از نظام سنتی انسان ناراضی ایجاد میکند، و در این نظام رضایت باطنی افراد، کمتر به چشم میخورد.من نمیدانم که سیستم حاکمیتی ما، در حاضر در کدام الگو قابل تعریف است، اما آنچه به ظاهر قابل رویت است اینست که هنوز پرنده های مهاجر و کمیاب را قتل عام میکنیم، اما در اعتراض به تصویب اعتبار سگ کشی کارنوال راه اندازی میکنیم، هنوز برخی افراد هستند، زیر، شلوار مارک خود، پژامه به پا میکنند.وهنوز که هنوز است برخی از تحصیل کنندگان ما چماق در وسیله نقلیه خود حمل کرده اما در دانشگاه اخلاق ارسطو تدریس میکنند.

    اینروزها هم با گذشت قریب به نیمی از دوره پارلمانی می بینیم که نمایندگان مردم، آنجا که در همآوردی مصوبات کم میاورند، سعی میکنند با صورت های برافروخته و رگ های گردن متورم به یمن دوربین های ده مگاپیکسلی موبایل، نقش یک آرتیست بی باک در یک مجادله را بازی کرده، غافل از اینکه آنچه بدرد مردم میخورد، تصویب قوانینی است که منافع بلند مدت و آرامش آنها را تامین نماید، اگر ما از صبح تا شب دعوا و داد و بیداد و مشت گره کنیم، و نتوانیم در تصویب قانون و تامین اعتبار، مصوباتی بگیریم، ناکارآمد و شکست خورده ایم، عملکرد یک نماینده را نباید با تعداد بازدیدها یا درگیریها با این و آن مورد سنجش قرار داد، بلکه مهمتر از این فعالیت‌ها پیگیری، ایجاد رابطه با مراکز قدرت و چانه زنی عقلانی و نیز حتی تهیه و دخالت در تنظیم طرح ولوایحی است که موجب ارتقا و آبادانی حوزه مربوطه شود ، نمایندگان و شمول تر از آن حتی مسوولین شهری و استانی باید به سمتی بروند که خواسته های مردم را از حالت سنتی به مدرن در آورده و انتظارات مردم را در چارچوب قانون و حقوق مدنی باز تعریف کنند،

    اینجا خاطره ای به ذهنم آمد که بی لطف نیست، با توجه به موضوع بیان کنم :در حدود۱۵ سال پیش بخاطر مسوولیت اجرایی و بدلیل شرح شغل ابلاغی که همکاری با نمایندگان شهر را بیان میداشت یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که هم اکنون به رحمت خدا رفته، در بازدید از یکی از روستاها همراهی کردم، جاده منتهی به روستا خاکی و پر از چاله و فوق العاده نامناسب بود، نزدیکیهای غروب بود که به روستا رسیدیم، پیش پای نماینده گوسفند زبان بسته ای قربانی شد، روستا، دارای جمعیتی چشمگیر و، آب روستا بوسیله تانکر هر چند روز یکبار تامین و بیکاری در میان جوانان روستا بیداد میکرد، هر چند در چند صد متری آنجا دو دکل نفتی مشغول استخراج نفت بودند، اما گویا خبری برای استخدام اهالی نبود، وضعیت جاده و شغل و آب روستای مذکور، مرا بر آن داشت، که با لحن اعتراضی به میزبان که گویا بزرگ روستا بود، گفتگو کنم؛

    ⁃ حاج…!مگر آقای…، که الان دو دوره نماینده است، برای شما و مردم چه کرده که پیش پایش گوسفند سر میبرید و اینچنین احترام میگذارید! آخر! هر چه میبینم بدبختی و بیچارگی است.

    – آقای….، حق بزرگی بر گردن ما دارد، بله درست میگویی که جوانان ما بیکار، جاده روستا خراب و حتی برای طهارت با مشکل آب مواجهیم، اما ایشان هر وقت از تهران میاید به ما سری میزند و در فواتح (جمع فاتحه) ما شرکت میکند و..در برگشت بنده و نماینده زحمتکش در سرکشی به مناطق رای آور خود در یک ماشین بودیم که به ایشان گفتم، حاج آقا، باید قدر این مردم با صفا و صداقت را دانست که ایشان در پاسخ ضمن تائید حرفم اضافه کرد؛ بله! این مردم خیلی خوبند، و انتظارشان اینست که به آنها سر بزنم، و من مرتب این خواسته آنان را اجابت میکنم…

    در واقع مردم آن روستا با حقوق خود آشنا نبودند و نماینده مذکور بدش نمیآمد، آنها در نادانی خود بپوسند..در غالب پارلمانها دعواها و رایزنیها در هنگام یا پیش از تصویب قوانین رخ میدهد و دعواهای پس از مصوبات!آب در هاون کوبیدن است،عدم انتقال آب، اشتغال، سرمایه‌گذاری، نگهداشت نیروی انسانی، تتظیم نسخه های انسجام بخشی اجتماعی، شفاف سازی فعالیتهای اقتصادی، تقویت بنیانهای علمی ودهها فعالیت و عملکرد دیگر نیازمند تصویب قوانینی است که توسعه استان را رقم بزند،

    تنظیم قانون و اخذ مصوبات و قانونگذاری مهمترین و اصلی ترین وظیفه یک منتخب مردم است، حرفه ایی ترین نمایندگان آنهایی هستند که بیشترین تاثیر را در تنظیم و تصویب قوانین داشته اند، که این رفتار حرفه ای نیاز به ابزار و شیوه های پیچیده ارتباطی است، که از هر کسی بر نمیاید، لذا میبینیم در مجلس، هزار دستانها!!بر چگونگی اداره آن چمبره زده اند،اگر بپذیریم که تا ریال آخر و برای همه برنامه های حاکمیتی و دولتی، قانون وضع میشود، و بودجه ریزی و برنامه های توسعه ای بصورت بند و تبصره بوده و لازم است، مصوبه بگیرند و این کلام امام راحل (ره) که: مجلس در راس امور است، مورد مداقه قرار دهیم، به این نتیجه رهنمود میشویم که ارتقا یا پس رفت مناطق ارتباط مستقیمی با نمایندگان آن دارد، نمایندگانی که الزام دارند قواعد بازی را به نفع مردم رقم بزنند، و بیلان کاری خود را براساس مصوبات و جذب اعتبارات و تلاش برای سالم سازی سیستم اعلام نمایند، طبعا فرصتی نمی یابند که در مراسم تودیع این یا آن و.. شرکت نمایند.

     فاضل خمیسی 

    برچسب ها :