پایگاه خبری تحلیلی عصر ما
  • کد خبر : 87166
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۱ خرداد, ۱۳۹۷ - ۱۸:۵۷
  •   

    خلاصه گفتگوی های فعالان اجتماعی اهواز در آخرین نشست پس از منبر ماه رمضان

    در راستای تقویت بستر “گفتگو” و “تعاطی” افکار فعالان فرهنگی و اجتماعی اهواز ایجاد فضایی مناسب جهت درک عینی و شناخت دقیق از نگاه مجموعه های مختلف سیاسی و اجتماعی به ریشه و مصادیق تبعیض و کمک به فرایند شفافیت گفتمانی طیف های گوناگون سیاسی ، نشست های پس از منبر برای دومین سال پیاپی […]

    در راستای تقویت بستر “گفتگو” و “تعاطی” افکار فعالان فرهنگی و اجتماعی اهواز ایجاد فضایی مناسب جهت درک عینی و شناخت دقیق از نگاه مجموعه های مختلف سیاسی و اجتماعی به ریشه و مصادیق تبعیض و کمک به فرایند شفافیت گفتمانی طیف های گوناگون سیاسی ، نشست های پس از منبر برای دومین سال پیاپی با مشارکت فعالان فرهنگی و اجتماعی اهواز طی هشت شب متوالی در دهه دوم ماه مبارک رمضان برگزار شد.

    در آخرین جلسه تعدادی از چهره‌ های شرکت کننده به بیان نقطه نظرات خود را پیرامون باید ها و نباید های کار مشترک برای مقابله با مصادیق تبعیض بیان کردند . نفی تئوری “نه به اصلاحات و نه به اصولگرایی” از سوی اکثریت و همچنین تاکید بر ضرورت بهره جستن از ظرفیت احزاب و طیف های مختلف سیاسی برای مقابله با تبعیض و لزوم تقویت بستر “گفتگوهای سازنده” میان فعالان فرهنگی و اجتماعی و بالا بردن آستانه تحمل یکدیگر ، شاید مهمترین خروجی این نشست های هشت گانه بود

    💠 شیخ طارق بدوی : برخی می گویند که منشاء تبعیض “نهاد قدرت” است این در حالی است هم اکنون اکثریت قوه مجریه متعلق به اصلاح طلبان و همچنین شخص استاندار خوزستان یک فرد اصلاح طلب می باشد.اگر برخی بر این باورند که نهاد قدرت که در تسخیر اصولگرایان بوده باید پاسخگو باشد ، آیا اصلاح طلبان به سهم خود نباید پاسخگو باشند؟بیشتر دغدغه ما در خصوص تبعیض محلی است و مسائلی همچون “رفع حصر” اصلا دغدغه مردم نیست ، در حوزه استانی و در این چارچوب استاندار بعنوان عالی ترین مقام اجرایی و سیاسی استان باید پاسخگو باشد.

    💠 سرحان خلف دخت : متاسفانه ما نمایندگان خود را درست انتخاب نکردیم ، این افراد بدون پیشینه مدیریتی و سابقه سیاسی در لیست امید قرار گرفتند و اکنون نتوانستند به خواسته های مردم پاسخ بدهند و در این راستا تکانی بخورند ، در حالی که اصلاح طلب هستند ، لذا نباید فقط اصولگرایان را متهم کنیم . نباید فراموش کنیم که امروز اصلاح طلبان دچار تفرق و چند دستگی شده اند

    💠 حاج علی ضامنی : دعوا و تضاد اصولگرایان و اصلاح طلبان به مصالح محلی ما و مطالبات اقوام آسیب رسانده است .البته هر دو طیف و بزرگان آنها قابل احترام و هیچ کس نمی خواند که در هم هضم شوند ، اما در بعد محلی باید بتوانیم خارج از مجرای جناح های مصطلح سیاسی و در چارچوب قانون “حقوق قومی” خود را مطالبه کنیم که بخش مهم آن رفع تبعیض از مناطق محروم و کم برخوردار است. هر کدام از جناح ها اعم از اصول گرا یا اصلاح طلب که به مطالبات اقوام و مردم محروم احترام بگذارد و در راه تحقق ها تلاش کند و گام بردارد ما در کنار آن خواهیم بود. لذا اگر کسی همت خود را برای خدمت به مناطق محروم همچون ملاشیه و عین ۲ و …. متمرکز و عزم خود را جزم کرد نباید او را تخریب کرد. امروز دو نماینده اصلاح طلب آقایان الباجی و ساری در کنار مردم محروم هستند و شبانه روز تلاش می کنند پس باید آنان را مورد حمایت قرار داد.کما اینکه برخی از اعضای محترم شورای شهر که اصولگرا هستند اما در کنار مردم مناطق محروم می باشند.

    💠 قیس رفیعی : باید بپذیریم که ما در انتخاب دولت ها فقط نقش رای دهنده را داریم و قانون و فضای کلی کشور راه را بر محاسبه مسئولان توسط شهروندان را بسته است . همه چیز اعم از انتصاب استانداران، مدیران عامل و روسای سازمان ها در مرکز رقم می خورد که البته لابی های اقتصادی و سیاسی بی تاثیر نیست.باید قبول کنیم که ما گرفتار مسائل حاشیه‌ای شده ایم. در مرکز لابی قوی نداریم. لذا چانه زنی در کف خیابان نتیجه ندارد. پراکندگی و نبود همبستگی در اشتراکات سبب شده تا نقش موثری در تصمیم سازی ها نداشته باشیم

    💠 هادی حزباوی : به دلیل ناهمگونی افراد حاضر در جلسه نمی توان از یک روزنه به حل مشکل نگاه کرد.درباره تبعیض با هژمونی دولت مبتنی بر رانت نفت همواره با عدم پاسخگو بودن دولت ها مواجه هستیم.در راه باید از حداقل ها استفاده کرد و برای کنشگران قومی تنها روزنه عمل در چارچوب احزاب می باشد.ما مطالبه گران خوبی هستیم اما همیشه ناقص عمل می کنیم و به همین دلیل حتی به حداقل های حقوق خود نمی رسیم و این ناشی از اینست که دچار گسست شده ایم از سویی ساز و کاری برای عملی کردن حقوق خود نداریم

    💠 ابراهیم نصیری نیا : اختلاف حزبی و فکری همواره یک امر مبارک و عامل تحول در جوامع می باشد اما همیشه اکثریت جاهل و اقلیت خائن عامل فروپاشی جامعه بوده و خواهد بود.تاکید من این است فعالان عرب علیرغم اختلاف فکر و سلیقه سیاسی اما برای پیگیری حقوق قومی و مطالبات مردم برنامه “اقدام مشترک” داشته باشند. بطور نمونه جهت پیگیری حقوق قومی نباید برای کار مشترک با جناب سلامی اصلاح طلب و دکتر سید کریم حسینی اصولگرا داشته باشم. باید بپذیریم همیشه با قیچی احزاب از گردونه رقابت خارج می شویم از سوی دیگر متاسفانه فعالان عرب در کارگروهی مشکل دارند.
    در حال حاضر شورای مشترک دوره سوم کار خود را آغاز کرده و همه در راستای تقویت آن گام بردارند

    💠 جمال حمیدی اصل : نمایندگان کنونی اهواز ، نماینده های مطلوب اصلاح طلبان نبوده بلکه انتخاب آنها از سر ناچاری می باشد. متاسفانه دولت و مجلس در سطح محلی و اهواز بشکل ناهماهنگ عمل می کنند . نمایندگان ما در سطح و به تناسب اختیارات خود فعالیت نمی کنند. بدون شک نماینده باید با دولت تعامل کند تا خواسته و مطالبات انتخاب کنندگان را محقق سازد

    💠 حجت الاسلام والمسلمین فیاضی : کمی و کاستی ها در اینگونه نشست ها مشخص و در نهایت به “هم افزایی” منجر خواهد شد.بدون تردید تبعیض تنها به قوم عرب مربوط نمی شود بلکه در سطح کشور اتفاق می افتد .در این جا باید به نکته مهم توجه کرد ، فقره اول؛ نظام ما جمهوری اسلامی است یعنی همه مردم حتی کسانی که نظام را قبول ندارند هم باید حقوق آنها رعایت شود. حالا باید دید ما در این نظام چه سهمی داریم؟ در چارچوب مبانی و قانون اساسی جمهوری اسلامی حذف یک نفر نیز خلاف جمهوریت نظام است. مانند آنچه در شورای شهر یزد رخ داد.فقره دوم اسلامیت نظام است که در چارچوب آن هم شیعه و هم سنی حقوق یکسان دارند. یعنی ۲۰ میلیون سنی باید سهمی داشته باشند تا به آینده کشور دستکم بی تفاوت نباشند.تبعیض وجود دارد، اما راهکار چیست ؟ در این راستا باید طوری عمل کرد تا تهمت زدایی کرد و اعتماد ایجاد شود.بوی ضدیت از تشکیلات ما صادر نشود.اگر به جمهوریت و دموکراسی باور داشته باشیم باید به تحزب روی بیاوریم، رقابت ها و اختلافات حزبی به معنای دشمنی نیست.

    💠 دکتر محمد امیر : یک پرسش اساسی در برابر همه فعالان است ، که اول عرب هستیم و بعد گرایش اصولگرایی و اصلاح طلبی قرار دارد یا برعکس؟ با حل این مشکل و رفع این پارادوکس بسیاری از مسائل و ابهامات رفع خواهد شد.پرسش دیگر ، ما حزب داریم یا دکان سیاسی و شلاق خانه؟ این هم برای خیلی از فعالان ما جا نیفتاده است.دو قطبی کردن جامعه فقط در زمان انتخابات جواب می دهد ما پس از آن لازمه فعالیت ، گرایش به اعتدال در رفتار سیاسی و تقدم اصل شایسته سالاری می باشد.به همین دلیل در انتخابات گذشته بنده با نگاه اعتدالی و بشکل مستقل وارد رقابت های انتخاباتی شدم

    💠 دکتر حسین طرفی علیوی : بی شک تبعیض یک مساله عام است اما اگر دقت شود قبلا مطالبات “قومیتی” و “هویتی” بود مثلا لباس ، زبان و……. اما اکنون عده ای به این نتیجه رسیده اند که اصلاح طلب و اصولگرا هر دو رفع تبعیض را تحت سقف شورای مشترک مطالبه کنند . این عمل مثل آن می ماند که “روباه و خروس” را در زیر یک سقف قرار دهیم !تبعیض از زمان مقتدایی تاکنون مطرح شده است اما مسائل هویتی دیگر بازگو و مورد مطالبه قرار نمی گیرد.دموکراسی یک فرایند سیاسی است که در چهارچوب آن حقوق و آزادی های فردی پیگیری می شود اما در نظام سوسیال دموکرات عده ای بدنبال حقوق اجتماعی مانند حقوق اقوام همچون هویت و لباس و زبان مادری هستند.ما روی وسیله مانور می دهیم نه هدف.همه می خواهند استاندار عرب باشد اما کسی نمی گوید با چه برنامه ای ؟لذا تاکید می کنم در فرایند دمکراسی راهکار سیاسی با وجود افراد ناهمگن تقریباً نشدنی است

    💠 عبدالله سلامی : گفتگوهای انجام شده در نشست ها یقینا ضمانت اجرایی ندارد. اما این گفتگوهای مستمر و صریح از عوامل جمع شدن فعالان و کنشگران سیاسی است.انتظار جمع بندی از اینگونه جلسات متوقع نیست اما آن چیزی که مهم است گفتگوی فعالان است.این محافل برای کارهای پژوهشی و استطلاع از نقطه نظرات و آستانه مطالبات و افق نگاه مناسب است چون تکثر دارد و فضای دموکراتیک بر آن حاکم می باشد.ارزیابی من از این جلسات مثبت است و باید ادامه یابد.نکته دیگر اینکه باید توجه داشت که جامعه ایرانی در حال گذار است و گردش دارد و حرکت آن تناوبی و گاهی سریع و گاهی کند می باشد لذا روند ثابتی ندارد.این از ویژگی های بارز جامعه ای است که انقلاب می کند و در وادی رفرمیست قرار می گیرد.اصلاح طلبی نیز مبتنی بر این ایده است . ما بعنوان جامعه عرب ایران باید از چیزی که در حال به وجود آمدن است و وضعیت آن برای رفع محرومیت و تبعیض استفاده کرد .جمع شدن دو طیف سیاسی رقیب ناممکن و امری غیرواقعی است . ما همیشه در حال رقابت هستیم یکبار باهم و یکبار با دیگری

    💠 حسین نژادیان : مطالبه اصلی ما باید هویت و کسب حقوق اقوام در چارچوب قانون و با رفتار مدنی هستیم .اما این پرسش باقی است ما در مقایسه با اقوام دیگر برای کسب حقوق قومی خود تلاش کردیم ؟ آیا به اندازه ترک ها ، بلوچ ها و کردها برای آموزش زبان مادری و استفاده از لباس محلی در ادارات و مراکز رسمی تلاش کرده ایم؟ بدون تردید بسیاری از مشکلات با دست ما رفع می شود

    برچسب ها :