پایگاه خبری تحلیلی عصر ما
  • کد خبر : 85072
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۷ فروردین, ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۴
  •   

    بازی های سیاه و سفید آقای مدیرکل!

    در شروع بازی های مدیریتی خود مهره های ارزنده و صاحب قلم و اندیشه حوزه های مختلف آموزش و پرورش را در تیم وورک خود ارنج نمودید و یک جورهایی تلاش نمودید قدر خدماتشان را پایاپای جبران نمائید و با این روش وارد بازی ” برد برد ” شوید…اما من در یادداشتم می نویسم بازی […]

    در شروع بازی های مدیریتی خود مهره های ارزنده و صاحب قلم و اندیشه حوزه های مختلف آموزش و پرورش را در تیم وورک خود ارنج نمودید و یک جورهایی تلاش نمودید قدر خدماتشان را پایاپای جبران نمائید و با این روش وارد بازی ” برد برد ” شوید…اما من در یادداشتم می نویسم بازی دو سر باخت ،زیرا که هم در کار و اداره امور بازنده میدان شدید و هم دوستان و همکاران نزدیک را هزینه کردید.حضرتعالی اگر با قاعده و قوانین اصولی پیشنهادی دوستان و همکاران نزدیک سابق خود امور را مدیریت می کردید، مجبور نبودید رفاقت ها و حمایت های بی شائبه همکاران را به این سادگی ها از دست بدهید که وداع تلخی را از سمت شما تجربه کنند.( “البته اگر هر کس به وجدان بیدار خود مراجعه کند به پاسخ مقصر و یا بی گناه بودن خویش در پروسه دوستی و همکاری با شما خواهد رسید”)

    اما این اتفاقات در رفاقت ها سبکی از مدیریت شما برای ابقا طولانی تر در صدارت مدیرکلی بوده که در آخر به بن بست رفاقت های ناب انجامید.جناب آقای تقی زاده دوستان و همکاران نزدیک رهاورد سال ها خدمت و گذران عمرند و این مجموعه دوستان کلید قفل های بسیاری در انجام امورند که شما در دوره ریاست خود شاه کلیدها (رفیقان) را دور انداختید و در مواجهه با مشکلات چاره ای جز دستور شکستن قفل ها برای خود باقی نگذاشتید.قطعاً این مجموعه اقدامات به عنوان یک سنگ بنای غلط در لایه های زیرین آموزش و پرورش خوزستان به یادگار باقی خواهد ماند.جناب آقای تقی زاده بدانید گسستن دوستی ها و همبستگی ها جز امتیاز برای فرصت طلبان موج سوار ارمغان دیگری به همراه خود در بر نداشته و نخواهد داشت ولی با وجود این تجربیات تلخ و بیراهه هایی که حالا به بُن بست رسیده اند، راه عقب گردی نداشته و ندارید؛ تنها کافیست سرنخ ماجرا را گرفته تا به منشا اصلی آن برسیم.

    با تکیه زدن بر مدیریت آماری نیز آن هم زمانی که آمارها صحت و سقمشان در هاله ای از ابهامات غوطه ور است و در پیمایش زمان، هویدا شدن داده ها و همچنین آمارهای واقعی و درست، اعتماد به عملکردها در این حوزه از بین خواهد رفت و جبران مافات غیر قابل تصور خواهد بود.اما نکته قابل تأمل عدم توازن خساراتی است که این آمار ها از خود به جای می گذارند.این آمارها جز مُسکن های موقتی در مقابله با آماج انتقادها چیز دیگری با خود به همراه نداشتند و با از بین رفتن اثر مُسکن های آماری حقایق آمارها هویدا و دردهای سیستم آموزش و پرورش بیش از پیش دامنگیر عملکردتان گردید.این آمارها که به دلیل درمان افکار عمومی نسبت به رتبه ها و مشکلات آموزشی به جامعه تزریق می کردید از فیلتر منتقدان به سلامت گذر نکرد و دردهای دیگری نیز در کنار رتبه ها به ظهور رسیدند.

    البته عده ای دانسته یا ندانسته با تأیید آمارها و عملکردها مشکلات را مضاعف و حال آموزش و پرورش را وخیم تر کردند.اما آنچه این روزها نگرانی ها را در زمینه عملکرد آموزش و پرورش خوزستان بیشتر می کند، آینده مبهم جایگاه واقعی آموزشی، رتبه های کنکور و چگونگی جبران عقب ماندگی هاست و این معظل به عدم رغبت حضور نیروهای ارزشی، کاردان، خلاق و میدان دیده به منظور تصدی مدیریت کلان آموزش و پرورش خوزستان شده ست. زیرا منتقدان و دلواپسان وضعیت آموزش و پرورش که به یُمن حضور شما به تعدادشان بسیار افزوده گشته وضعیت صفر تا صدی گذشته، حال و آینده سیستم مدیریتی – آموزشی نهاد تعلیم و تربیت استان خوزستان را با دقت تمام رصد و این بازی “برد برد” برای گزینه آینده مدیرکلی نیز احتمال دوسر باخت را خواهد داشت.

    کاندیداهای کلیشه ای متقاضی این سمت کمافی السابق در حال مصاحبه و تردد به مرکز بوده و خواهند بود تا به مرادشان برسند ولی بنابر مسائل پیش آمده و نبود گزینه مورد وثوق وزارت متبوع این انتصاب صورت نپذیرفته و اوضاع به نفع شما شده که به این منوال حضرتعالی توانسته اید بعد از سید موسی بلادیان بیشترین زمان تصدی در سمت مدیرکلی را رکورد بزنید و این آمار و رتبه بسیار خوب و موثقیست که باید آن را باید برایتان به فال نیک گرفت.جناب آقای تقی زاده ای کاش همت و تعهد پُری که شما در مقابله و برخورد با منتقدان و دوستان اسبق، همکاران و دلسوزان آموزش و پرورش پیش گرفتید را در راستای معکوس آن به کار می بردید، آن وقت مطمئناً وضعیت آموزش و پرورش خوزستان، رتبه ها، مسائل و مشکلاتش اندکی بهتر از وضع موجود می بود.اما حضرتعالی دوستان و همکاران نزدیک خود را از صدر دوستی ها و جایگاه شغلی به پایین ترین سطح ممکن تنزل دادید که یادگاری بس عبرت آموز از شما نزدشان ماندگار و مانا خواهد بود.

    دود اگر بالا نشیند، کسر شأن شعله نیست    جای چشم ابرو نگیرد، گرچه او بالاتر است

    عاشور غلامپور اردلی

    فروردین ۱۳۹۷

    برچسب ها :