پایگاه خبری تحلیلی عصر ما
  • کد خبر : 81066
  • تعداد نظرات : ۲ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۸ دی, ۱۳۹۶ - ۲۰:۳۴
  •   

    محیط زیست در آئینه دین و قرآن!

    نخست می خواهم تعریفی از محیط زیست داشته باشم ، محیط زیست عبارت است از مجموعه عوامل طبیعی و مصنوعی و اجتماعی که در اطراف انسان وجود دارد و بر زندگی اش تاثیر میگذارد واز او تاثیر می گیرد .بنابراین محیط زیست فقط در آب و خاک و جانواران خلاصه نمی شود . وضعیت اقتصادی […]

    نخست می خواهم تعریفی از محیط زیست داشته باشم ، محیط زیست عبارت است از مجموعه عوامل طبیعی و مصنوعی و اجتماعی که در اطراف انسان وجود دارد و بر زندگی اش تاثیر میگذارد واز او تاثیر می گیرد .بنابراین محیط زیست فقط در آب و خاک و جانواران خلاصه نمی شود . وضعیت اقتصادی ، اجتماعی ، امنیت ، اشتغال و … شاخص هایی هستند که در وضعیت زیست انسان و در نتیجه در تاثیر او بر محیط زیست اطراف خود دخیل هستند .

    دین مبین اسلام و قرآن کریم پیام آور تعالی و رشد انسان است و در یک کلام می توان گفت که دین و قرآن برای ایجاد و توسعه محیط زیست پویا و پایدار نازل شده ، محیط زیستی که در آن انسان در جایگاه واقعی خود بین سایر انسانها و در جهان هستی قرار میگیرد و هدف در آن رساندن بشر به آن محیط زیست غائی و متعالی است ، که الله سبحانه و تعالی انسان را مسئول حفظ آن قرار داده و او را به جایگاه خلافت در زمین مشرف نموده است .” وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلاَئِکَهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَهً ” البقره آیه ۳۰ ( به خاطر بیاور) هنگامى را که پروردگارت به فرشتگان گفت: «من در روى زمین، جانشینى [= نماینده‏اى‏] قرار خواهم داد.»

    اینجاست که جایگاه انسان با خلافت بر عنصر زمین به اوج شرافت می رسد و بعنوان جایگاهی رفیع تلقی میگردد بگونه ای که فرشتگان برای اعتراض و شاید هم حسادت به این جایگاه و ماموریت الهی ، مفسد بودن فی الارض ( تخریب و فساد در زمین )( “قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِیهَا مَن یُفْسِدُ فِیهَا ” البقره آیه ۳۰ .فرشتگان گفتند: «پروردگارا! »آیا کسى را در آن – در زمین – قرار مى‏دهى که فساد کند؟! )که مطابق نظر کلیه مفسرین ، برخی از مصادیق مفسد فی الارض در این آیه ، انواع دخالت های انسانی در نظام آفرینش و برهم زدن عدالت الهی در سیستم های آفرینش می باشد ، را برهانی برای متزلزل نمودن این جایگاه عنوان می کنند .

    بنابراین مطمئناً تخریب فی الارض و دخالت در نظام طبیعی پدیده ها و سیستم های طبیعی آفرینش ، از رها سازی انواع پسماندها در آب های روان و زمین گرفته ، تا تغییر مسیر رودخانه ها و خشکاندن ارض و حرث ( زمین و زراعت ) و انواع اقدامات دیگر که در تغییر اقلیم موثر است ، انسان را از درجه شریف خلافت و ماموریت الهی ساقط می نماید .آن انسانی میتواند این تاج شرافت را بر سر ، و نشانِ والای عبودیت را بر سینه داشته باشد که برای حفظ موقعیت و محیط زیستی بهتر و متعالی – با رعایت همه شاخص های زیستی- برای انسان ها تلاش و فعالیت کند ، و یقیناً تکاپو و جهاد در این میدان عینیت بخشیدن به ماموریت الهی و خلافت انسان است و عاقبتی جزء رستگاری نخواهد داشت . باشد که رستگار شویم . آمین .

     سید جاسم موسوی

    برچسب ها :
    انتشار یافته: ۲
    1. نکات جالب و قابل تاملی است