پایگاه خبری تحلیلی عصر ما
پربازدید ترین ها
  • خوزستان در حال سوختن است! نهادهاى نظارتى و قضایى جلوى خسارت هاى بیشتر را بگیرند - 284 بار

  • الباجی در نامه ای به استاندار خوزستان خواستار افزودن یک روز به تعطیلات عید فطر در استان شد - 243 بار

  • گزارش تصویری مراسم عید سال جدید صابئین مندایی در اهواز - 216 بار

  • الباجی یهنئی الصابئه بمناسبه حلول عید رأس السنه المندائیه - 175 بار

  • تامین اجتماعی و مدیریت درمان استان خوزستان نیازمند تحول و برنامه است! - 157 بار

  • الصابئه فی الأهواز یحیون العید الکبیر (دهوا ربا)، عید الکرصه و رأس السنه المندائیه - 136 بار

  • کیانوش راد :بازنگری در خصوص ادامه کار استانداران، فرمانداران و مدیران کل یک ضرورت جدی است - 127 بار

  • هفته مرگبار خوزستان ؛جان انسان در شهر من چه بهایی دارد؟ - 113 بار

  • الباجی :  حمیدیه به دلیل فقدان زیرساخت ها متاسفانه در حد یک روستای بزرگ مانده و نیازمند انجام کارهای اساسی است - 89 بار

  • آیت الله موسوی جزایری : سلمان فارسی از شایسته ترین یاران حضرت محمد (ص) بوده است - 89 بار

  • پربحث ترین ها
  • افشین در فولاد به روزهای اوجش برمی گردد (۰ نظر)

  • امیری : اهانت به رئیس جمهوری منتخب خیانت به کشور است (۰ نظر)

  • دستور وزیر کشور درباره حواشی غیرقانونی تظاهرات روز قدس/ خاطیان به مراجع قضایی معرفی می شوند (۰ نظر)

  • هتاکی عده ای اندک به رییس جمهور در برابر سیل خروشان ضد صهیونیستی (۰ نظر)

  • وزارت کشور: راهپیمایی در امنیت کامل برگزار شد /جلوه ای دیگر از انسجام ملی به نمایش درآمد (۰ نظر)

  • واکنش معاونان رئیس جمهوری: هتاکی ها نمی تواند وحدت ملی و حمایت قاطع از رئیس جمهوری را خدشه دار کند (۰ نظر)

  • خطیب جمعه تهران : جمهوری اسلامی ایران در عرصه امنیت کشور با کسی شوخی ندارد (۰ نظر)

  • نصرالله: نظام سعودی ضعیف تر و ترسوتر از آن است که با ایران وارد جنگ شود/هدف حوادث اخیر فراموش کردن مساله فلسطین است (۰ نظر)

  • آیت الله موسوی جزایری : روز قدس همبستگی جهانی حمایت از فلسطین ونفرت از صهیونیست ها را به نمایش گذاشت (۰ نظر)

  • آیت الله کعبی :حضور میلیونی در راهپیمایی روز قدس نشانه بصیرت و آگاهی عمیق مردم است (۰ نظر)

  • کد خبر : 71190
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲ تیر, ۱۳۹۶ - ۲۲:۵۳
  •   

    در حاشیه توهین به روحانی: دولت دوازدهم و دولت سایه!

    انتخابات ٢٩ اردیبهشت یکی از پیچ های حساس در تاریخ سیاسی نظام جمهوری اسلامی بود. دو گانه های “ترامپ و برجام” در عرصه بین المللی “داعش و عربستان” در فضای منطقه ای و “دو قطبی سیاسی و شکاف اجتماعی” در بستر داخلی از چالش های فرا روی انتخاب مردم بودند، صندوق ها اما ایرانِ پیش […]

    انتخابات ٢٩ اردیبهشت یکی از پیچ های حساس در تاریخ سیاسی نظام جمهوری اسلامی بود. دو گانه های “ترامپ و برجام” در عرصه بین المللی “داعش و عربستان” در فضای منطقه ای و “دو قطبی سیاسی و شکاف اجتماعی” در بستر داخلی از چالش های فرا روی انتخاب مردم بودند، صندوق ها اما ایرانِ پیش از ١۴٠٠ را رقم می زد. حال آن که مناظرات نفسگیر به خوبی نشان داد دموکراسی ایرانی تا چه اندازه واقعی و شکوهمند و غیرتشریفاتی است.

    به معنای دیگر، صندوق های رای در جامعه ایرانی، میدان انتخاب میان دو راه، اندیشه و تفکر است و تمرین شکست برای “اقلیت” و مدارا و حرمت نهادن به منتقد برای “اکثریت” از بایسته های فضای پساانتخابات است و جز این، وقتی “داعش در تهران” است و “سلمان در عربستان” آیا “خیانت” نیست؟پس چرا بازیگران سیاسیِ مشهد نشین، برآیند انتخاب مردم را بر نمی تابند؟آری “مشهد” یکی از بنیادهای قدرت در ایران معاصر است. حالا اما مخالفان منتخبِ جمهورِ دوازدهمِ جمهوری اسلامی با این شهر بی نسبت نیستند. جلیلی، قالیباف و رییسی؛ هر یک از این “روحانی رقیبان” از مشهد برآمده اند. از این سه، یک تن اما هنوز مُهر تایید شورای نگهبان بر انتخاب دوم روحانیِ ٢۴ میلیونی خشک نشده بود که اولین “دولت سایه” در تاریخ دولت های منتخب مستقر پسا انقلاب ۵٧ را تشکیل داد.

    “سعید جلیلی” دانش آموخته “دانشگاه امام صادق” است، شیخ ریش سفید جمهوری اسلامی، پدر معنوی سعید و هم تایان اوست، مردی که در همه سال های حیات، “زعیم راست و معتمد چپ” به شمار می رفت: “مهدوی کنی” همان که پس از اقامه نماز جمعه رهبر انقلاب در ٢٩ خرداد ٨٨، نماز عصر را اقامه کرد، بر صندلی ریاست خبرگان با رضایت “هاشمی” نشست و در مهر ماه پنج سال بعد، راه رفته را رفت، او نماد وحدت و سیاستمداری مصلحت اندیش و اعتدالی در ساخت سیاسی حاکم بود.به گمان من، سعید جلیلی اما با تشکیل دولت سایه در مسیری خلاف جهت منویات شیخ ریش سفیدِ سفر کرده قدم بر می دارد، با او به این بهانه بی پرده تر در سخن خواهیم شد.

    یکم:تا دیروز در ادبیات سیاسی جامعه ایرانی “دولت سایه” شعبده کارتل های لیبرال دموکراسی، سوغات بریتانیای فراماسون و رهیافت “یک درصدی ها” برای غلبه هژمون خود بر فرودستان بود. آقای جلیلی خود بهتر می دانند در متن “بنیاد اندیشه سیاسی اسلام در قرآن” که از قضا موضوع پایان نامه دکترای علوم سیاسی ایشان چنین است، سازه ای معارض دولت حاکم با چنین کاربستی بر نمی آید.

    دوم:هسته فکری “دولت سایه پردازن” بر این باور است که دولت منتخب اگر هم محصول آرای اکثریت جمهور باشد فاقد میزان لازم از “قدرت” برای اِعمال اراده سیاسی است و از این رو آنان با بهره مندی از “قدرت حقیقی”! در سایه نشسته و تصمیم می سازند و مُهره می چینند و نظر خود را تحمیل می نمایند.

    سوم:مردان کابینه دولت سایه، رای مردم را تشریفاتی و زینتی برای ویترین نظام در عرصه بین المللی می پندارند حال آن که جمهوریت بُن مایه اندیشه انقلابیون مسلمانی است که در ۵٧، استبداد دیرپایِ جان سختِ دیرینه را برانداختند.امام خمینی بنای “جمهوری اسلامی” را نهاد و مقام معظم رهبری نهال “مردم سالاری دینی” را به درختی تنومند بدل ساخت، بنابراین جمهوریت زدایی و منتخب جمهور ستیزی اگر میوه درخت دولت سایه باشد، سمّی است.

    چهارم:مچ گیری و بالاتر یعنی تولید پارازیت توسط دولت سایه در کار دولت مستقر همان خروجیِ متداول دولت های سایه در خاستگاه غربی آن است، مگر آن که ایده پردازان دولت سایه در جامعه ایرانی پس از فحاشی برخی به رییس جمهور روحانی، اگر مطلوب و مورد تاییدشان نباشد، نام دیگری برای این تعبیر برگزینند.

    پنجم:دست آخر این که تشکیل دولت سایه توسط یک کنشگر سیاسی که خود را حتی در معرض انتخاب مردم قرار نداد و قدم به میدان رقابت های ریاست جمهوری دوازدهم نگذاشت، همچنان محل سوال است.

    پی نوشت اول:بدترین نوعِ استبداد، دیکتاتوری اقلیت است.

    پی نوشت دوم:توهین به رییس جمهور روحانی در حاشیه راهپیمایی روز قدس، خدای نکرده مورد رضایت دولت سایه وطنی نباشد! حالا که حزب نداریم و دولت سایه داریم، حتماً در این خصوص ارشاد فرمایند.

    پی نوشت سوم:می خواستم امشب از ناخدای شنا نابلد ادبیات این سرزمین، نویسنده “ماهی سیاه کوچولو” “صمد بهرنگی” و غربت او بگویم، شنیدن شعار “مرگ بر آخوند امریکایی” بیخ گوش رییس جمهور، حاشیه را بر متن غلبه داد.

    پی نوشت آخر:همین چند دقیقه پیش از لحظه اکنون، تک بیتی در اینستاگرام شاعر محبوبم “بهمن ساکی” خواندم که: “ای علفِ علف ها؛ بره های مرا کجا گم کردی؟”

    محمد مالی

    برچسب ها :

    نظرات برای این مطلب بسته شده است.


    Sorry, the comment form is closed at this time.

    طراحی سایت
    طراحی سایتقالب وردپرسسئوسرویس و تعمیر کولر گازی